Bugün hava oldukça güzeldi ve bundan yararlanmak istedim kendimce. Güzel bir hava için çekici bir eylem seçeneği değil ama alış-veriş yapmak istedi canım. Ve nasıl gideceğimi bilmediğim halde haritaya ve yön duyguma, tabi bir de cahil cesaretime :), güvenip bisikletimle yollara düştüm. Tüm yol boyu işimi kolaylaştıran bazı unsurlar da olmadı değil tabi. Mesela her yerin bisikletlere açık ve güvenli oluşu, İstanbul'da buna kalkışsam ölümüm pek uzak değildi sanırım :), kaybolsam bile dönüş yolunu biliyor olmam, Ryd tabelalarını takip etmem yeterli idi :)... Ama bunlara rağmen gidişte yolu çok zor bulduğumu itiraf etmeliyim. İşi hep şu yol ayrımları bozuyor. Düz gidince iyi de bir yol ayrımı geliyor ve nereye döneceğinize iç güdülerinize güvenip, mesela bir yol daha bir sevimli gözüküyor gözünüze de 'aha bu olsa gerek' diyorsunuz irrasyonel bir şekilde:), karar veriyorsunuz da yanlış yöne gittiğinizi bilmenin tek bir yolu kalıyor; o yolun sonuna gitmek! İşte bana da öyle oldu. İnsan geçmez, araba da geçmez, gepgeniş bir arazide uçakların iniş kalkışını görünce anlayabildim yanlış bir yerde olduğumu :) Neyse, en azından artık nereye gitmemem gerektiğini biliyordum. Ve gerisin geri aynı yol ayrımına varıp öbür yola saptım bu defa. Bütün yol boyu bir kere olsa bunlar iyi de bir kaç kez yol ayrımı olunca iş daha bir karmaşıklaşıyor. Gerçi ben yalnızca ilkinde yanıldım sadece. Diğerlerinde, iç güdüm mü gelişti ne!, doğru olanı bulabildim ve mutlu son... Pek şikayetçi değilim kaybolmaktan zira bir çok yer görmüş oldum. İstanbul'da da bir çok yeri bu vesileyle öğrenmişimdir. Tek handikapım, pedal çevirmekten yorulan bacaklarım ama onlar da kas olur diye kendimi avutayım bari :)

Bazı anlarım için dinlediğim özel şarkılarım vardır. Ya da bazı şarkılar bazı anlarda dinlense daha iyi olur. Bugünümün şarkısı da Düş Sokağı Sakinleri'nden 'Zaman Siler Demiştin' olsun. Sözleri şöyle; "Birgün sen geçmiş zamandın/Bense yanında anlamların/Gezinirken uzaklarda, akşamlarım/Herşey geçer demiştin/Geçmeyen şeyler var şarkılarımda/Silinmiyor yaşananlar/Bir durak var yüreğimde/Beklerken hep geciktiğim/Sürüklerken beni sana mevsimleri/Her kaçış kendini yakalar/Kaçamadığın şeyler var şarkılarımda/Her aşk bir mavi masal, Anlatılmayan!"

Not: Yol bulma hadisesi ile hayatta ilerleme hadisesi arasında ister istemez kurduğum analoji beni bunca şey yazmaya, gevezeliğe sevk etti sanırım :)